บทที่ 92 สัญญาพิเศษ

ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ เสียงร้องไห้จ้าของทินกรก็ดังแว่วมาจากห้องเด็ก

วินทร์รีบสาวเท้าเข้าไปใกล้แล้วผลักประตูออก ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือเด็กชายตัวน้อยนั่งแหมะอยู่บนพรมหรู ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงก่ำเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

โดยมีป้าน้ำยืนทำตัวไม่ถูก พยายามปลอบโยนอยู่อย่างเก้ๆ กังๆ

"เก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ